ดรามางานศพ เจ้าภาพตั้งคำถาม “ชรบ. มีหน้าที่อะไร?” หลังขออาหารและครื่องดื่มแบบชุดใหญ่

ดรามางานศพ เจ้าภาพตั้งคำถาม “ชรบ. มีหน้าที่อะไร?” หลังขออาหาร 60 ชุด ทั้งที่มีแค่ 10 คน  จบงานยังขอเครื่องดื่มเพิ่ม

ผู้ใช้เฟซบุ๊กรายหนึ่ง ได้โพสต์สรุปเหตุการณ์การจัดงานศพพ่อตา และปัญหาที่เกิดขึ้นในวันฌาปนกิจ ลงในกลุ่มเฟซบุ๊ก โดยระบุว่า

งานศพพ่อตาจัดขึ้นที่วัดแห่งหนึ่งใน ต. แม่สา อ. แม่ริม จ. เชียงใหม่ โดยมีการตั้งสวดอภิธรรมเป็นเวลา 3 คืน และในแต่ละคืนได้จัดเตรียมอาหารและเครื่องดื่มไว้บริการผู้มาร่วมงานอย่างต่อเนื่องตลอดทั้งวัน เพื่อให้ผู้ที่มาร่วมงานได้รับความสะดวกอย่างเต็มที่ เพื่อเป็นการทำบุญครั้งสุดท้ายให้กับพ่อ

คืนที่ 1

ช่วงกลางวันจัดบริการน้ำปั่นผลไม้ โดยมีรถ Food Truck จำนวน 1 คัน และรถไมโลโรงเรียนอีก 1 คัน ให้บริการตลอดทั้งวันและกลางคืน

ช่วงกลางคืนจัดบริการแฮมเบอร์เกอร์ เคบับ และน้ำไมโลบรรจุขวด โดยนำรถ Food Truck มาจอดให้บริการภายในงาน มีผู้ร่วมงานประมาณ 60 เสิร์ฟ

คืนที่ 2

ช่วงกลางวันจัดบริการน้ำปั่นผลไม้ ไมโลรถโรงเรียน และไอศกรีมซอฟต์เสิร์ฟ

ช่วงกลางคืนจัดบริการ แฮมเบอร์เกอร์และไมโลบรรจุขวด เป็นชุดอาหารประมาณ 80 เสิร์ฟ

คืนที่ 3

ช่วงกลางวันจัดบริการน้ำปั่นผลไม้ ไมโลรถโรงเรียน และไอศกรีมโบราณ

ช่วงกลางคืนจัดบริการ แฮมเบอร์เกอร์และไมโลบรรจุขวด เป็นชุดอาหารประมาณ 100 เสิร์ฟ

นอกจากนี้ มีไฟฉุกเฉินมาตั้งบริเวณหน้าวัด ซึ่งภาพรวมของงานในช่วงสวดอภิธรรมทั้ง 3 คืน สามารถดำเนินไปได้ด้วยดี ไม่มีปัญหาใด ๆ เกิดขึ้น

ปัญหาเกิดขึ้นในวันสุดท้าย ซึ่งเป็นวันที่ต้องนำศพไปฌาปนกิจ ก่อนวันงาน ตนได้สอบถามชาวบ้านและผู้ที่มีประสบการณ์เกี่ยวกับจำนวนผู้ที่จะมาร่วมงาน และได้รับข้อมูลว่าคาดว่าจะมีผู้มาร่วมงานไม่เกิน 250 คน จากข้อมูลดังกล่าว เราจึงเตรียมอาหารโดยประมาณ ดังนี้

ไมโลรถโรงเรียนเสิร์ฟตลอดงาน น้ำปั่นผลไม้เสิร์ฟตลอดงาน ไอศกรีมซอฟต์เสิร์ฟเสิร์ฟตลอดงาน เฉาก๊วยเต็งหนึ่งเสิร์ฟตลอดงาน ข้าวกล่อง 250 กล่อง เนื้อย่าง 750 ไม้ ข้าวเหนียวหมูทอด 70 ห่อ เดิมตั้งใจว่าจะจัดเนื้อย่างประมาณ 3 ไม้รวมไว้กับข้าวกล่อง ส่วนข้าวเหนียวหมูทอดจะเตรียมไว้เป็นอาหารสำรองสำหรับผู้ที่ไม่รับประทานข้าวกล่อง

สำหรับข้าวกล่อง เป็นการจัดอาหาร 2 เมนูใน 1 กล่อง ได้แก่ ข้าวยำไก่แซ่บ และข้าวหมูเกาหลี เพื่อให้ผู้มาร่วมงานได้รับอาหารที่หลากหลายและเพียงพอ

เมื่อเริ่มมีผู้มาร่วมงาน ตนได้ประเมินสถานการณ์และเห็นว่าจำนวนคนอาจเกิน 250 คน แต่คาดว่าน่าจะไม่ถึง 300 คน จึงตัดสินใจปรับแผนหน้างาน โดยให้เน้นแจกข้าวกล่องเป็นหลัก และแก้ปัญหาเรื่องปริมาณอาหารด้วยการจัดเนื้อย่าง 7 ไม้ พร้อมข้าวเหนียว 1 ห่อ เป็น 1 ชุด และเตรียมไว้ประมาณ 100 ชุด เพื่อให้เพียงพอกับสถานการณ์

ตอนเริ่มแจกอาหาร มีคนช่วยกันแจกประมาณ 10 คน แต่หลังจากเริ่มแจกไม่นาน ได้มี ชุด ชรบ. ของหมู่บ้าน เข้ามาขอข้าวกล่องจำนวน 30 กล่อง ซึ่งตนเป็นผู้มอบให้ด้วยตัวเอง หลังจากนั้นยังมีการมาขอเพิ่มเติมอีก 30 กล่อง จากคนอื่นที่แจก รวมถึงข้าวเหนียวหมูทอดอีกประมาณ 10 ชุด และเนื้อย่างอีกจำนวนมากกว่า 10 ชุด ซึ่ง ชรบ.ที่ เห็นทั้งหมดมี 10 กว่าคนเท่านั้น เมื่อรวมกับจำนวนอาหารที่เตรียมไว้สำหรับผู้มาร่วมงานจริง ทำให้อาหารที่ตั้งใจเตรียมไว้ไม่เพียงพอสำหรับแจกจ่ายให้กับผู้มาร่วมงานทั้งหมด

เหตุการณ์ดังกล่าวส่งผลให้เกิดเสียงวิพากษ์วิจารณ์ว่า “จัดงานอย่างไร ทำไมเตรียมอาหารไม่เพียงพอ” ซึ่งสำหรับตนในฐานะเจ้าภาพ ถือเป็นความผิดพลาดและความเสียหายอย่างมาก เพราะความตั้งใจตั้งแต่แรกคืออยากให้ทุกคนที่มาร่วมงานได้รับประทานอาหารอย่างทั่วถึงและกลับบ้านด้วยความประทับใจ

ยอมรับว่าการประเมินจำนวนคนและการบริหารจัดการอาหารในวันนั้นมีข้อผิดพลาด และในฐานะเจ้าภาพ ตนพร้อมที่จะรับผิดในส่วนที่เป็นความผิดพลาดของตัวเอง แต่สิ่งหนึ่งที่รู้สึกติดใจและอยากตั้งคำถามอย่างจริงจังคือ บทบาทและหน้าที่ของชุด ชรบ. ที่เข้ามาช่วยดูแลความเรียบร้อยภายในงาน

อยากถามว่า หาก ชรบ. มีหน้าที่ช่วยดูแลความปลอดภัย และอำนวยความสะดวกให้กับประชาชน แล้วการขออาหารจำนวนมากจากเจ้าภาพในช่วงที่อาหารกำลังแจกจ่ายให้กับผู้มาร่วมงานนั้น เหมาะสมหรือไม่? เพราะอาหารที่เตรียมไว้มีจำนวนจำกัดแ ละคำนวณจากจำนวนผู้มาร่วมงาน หากมีการนำอาหารออกไปจำนวนมาก ย่อมส่งผลกระทบโดยตรงต่อผู้ที่มาร่วมงานคนอื่น ๆ

และเรื่องที่ทำให้รู้สึกไม่สบายใจมากที่สุด คือหลังจากเสร็จสิ้นงานฌาปนกิจแล้ว มีการกลับมาที่วัดและขอเหล้าแดง จำนวน 5 ขวด คุณยายจึงนำเงินจากซองทำบุญให้ไป โดยไม้ได้แกะดูว่ามีจำนวนเท่าไร ต่อมาทางชุด ชรบ. นำเงินมาคืน โดยให้เหตุผลว่าเงินในซองมีจำนวน 520 บาท พร้อมกับมีการกดดันให้เจ้าภาพจัดหาเหล้าแดง จำนวน 5 ขวดให้ ตนจึงตัดความรำคาญไปหยิบเหล้าแดงในรถไปให้ 2 ขวด โดยก่อนหน้าที่จะมีพิธีการเผาศพขอเหล้าขาวไปแล้ว 3 ขวด เหล้าแดง 3 ขวด

เหตุการณ์นี้ทำให้รู้สึกว่า นี่ไม่ใช่เรื่องของอาหารเพียงอย่างเดียว แต่เป็นเรื่องของความเหมาะสมและจิตสำนึกในการปฏิบัติหน้าที่ จึงอยากฝากคำถามไว้ว่า “ชุด ชรบ. มีหน้าที่อะไร?” มีหน้าที่เพื่อช่วยดูแลความปลอดภัย อำนวยความสะดวก และช่วยเหลือประชาชนในงานหรือไม่?

หากใช่ ตนอยากให้ทุกฝ่ายลองกลับมาทบทวนว่า การปฏิบัติต่อเจ้าภาพและผู้มาร่วมงานในลักษณะดังกล่าวนั้น เหมาะสมกับบทบาทหน้าที่หรือไม่ ตนไม่ได้ต้องการกล่าวหาใครเป็นการส่วนตัว และยอมรับในส่วนที่ตัวเองบริหารจัดการผิดพลาด แต่ในฐานะเจ้าภาพ ตนอยากสะท้อนเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นอย่างตรงไปตรงมา เพราะสิ่งที่เกิดขึ้นไม่ได้ส่งผลกระทบเฉพาะตน แต่ส่งผลต่อผู้มาร่วมงานที่อาจไม่ได้รับอาหารอย่างเพียงพอด้วย

ท้ายที่สุด งานศพเป็นงานที่ทุกคนตั้งใจมาร่วมแสดงความอาลัยและให้เกียรติแก่ผู้เสียชีวิต ตนจึงอยากให้ทุกฝ่ายช่วยกันทำหน้าที่ของตัวเองให้ดีที่สุด เพื่อให้งานลักษณะนี้เป็นไปด้วยความเรียบร้อย ให้เกียรติเจ้าภาพ และที่สำคัญที่สุดคือ ให้เกียรติแก่ผู้เสียชีวิตและครอบครัวของผู้เสียชีวิต

สุดท้ายนี้ก็อยากจะบอกว่า เสียความรู้สึกกับชุด ชรบ. แม่สาหลวงที่สุด

สิ่งหนึ่งที่อยากขอบคุณผู้ที่ไม่ประสงค์จะออกนาม 1 กลุ่ม ระหว่างการเคลื่อนย้ายร่างผู้วายชนม์ไปสู่เมรุ มีกลุ่มไทยใหญ่แต่งชุดประจำชนเผ่ามาช่วยดูแลทำความสะอาด เก็บโต๊ะเก้าอี้ เก็บขยะทุกอย่าง ทำให้เรียบร้อยทุกอย่าง พอเจ้าภาพกลับมาถึงศาลาปรากฏว่า คนกลุ่มนี้หายไปหมดแล้ว ได้สอบถามจากคนที่เห็นเหตุการณ์บอกว่าทำเสร็จแล้วก็กลับไปโดยไม่ได้สนใจอะไรเลย