ผู้ใช้เฟชบุ๊กรายหนึ่งโพสต์ข้อความระบุว่า “ไม่อยากจะเชื่อเลยว่าพวกสนามกีฬาแห่งนี้ฟังภาษาคนไม่รู้เรื่อง ทนมาตั้งแต่เช้า ทั้งสระว่ายน้ำและกีฬา ไม่สบายก็ต้องมานั่งทน พวกมึงเล่นได้ก็ควรเก็บเสียงไว้ในที่พวกมึง” ก่อนที่จะเขียนต่อว่าเป็นชุด พร้อมโพสต์ภาพจากกล้องวงจรปิดขณะใช้โทรโข่งยืนด่า
วันที่ 16 พ.ย. 2569 ผู้สื่อข่าวลงพื้นที่บ้านหลังหนึ่งในพื้นที่ ต. พิชัย อ. เมือง จ. ลำปาง พบกับหญิง อายุ 63 ปี และลูกสาว อายุ 47 ปี ซึ่งได้เปิดเผยว่า ตนเองมีบ้านติดกับสนามกีฬาในร่ม ห่างกันประมาณ 10 เมตร 2 ปีที่ผ่านมานี้ต้องทนเสียงรบกวนจากผู้ที่มาใช้บริการของสนามกีฬาดังกล่าว บางครั้งยังมีเสียงจากเครื่องขยายเสียงที่เขามาจัดงานในรีสอร์ตซึ่งอยู่ไม่ไกลบ้าน ทำให้รบกวนการพักผ่อนของตนและครอบครัว
ที่ผ่านมาเคยคุยกับเจ้าของสถานที่ เขาก็เคยรับปากว่าจะหาวิธีแก้ไขปัญหาให้แต่เรื่องก็เงียบ เมื่อแจ้งตำรวจก็ไม่สามารถแก้ไขอะไรได้ ยังคงเจอปัญหามาอย่างต่อเนื่อง เมื่อร้องไปทาง อบต. เขาก็ลงมาตรวจสอบ แต่สุดท้ายก็ดำเนินการอะไรที่เป็นรูปธรรมไม่ได้ ล่าสุดจึงได้ร้องกับศูนย์ดำรงค์ธรรมจังหวัดลำปาง ซึ่งเขาก็ตอบรับและบอกให้รอการดำเนินการจรวจสอบประมาณ 30 วัน
แต่หลายเดือนที่ผ่านมาตนทนไม่ไหว จึงไปซื้อโทรโข่งมา หากสถานที่ไหนส่งเสียงดังก็จะหยิบโทรโข่งมาด่าทันที เพื่อจะให้เขาหยุดพฤติกรรม ทั้งนี้ บ้านของตนก็มีผู้ป่วย และคนในบ้านตอนนี้เครียดสะสมกับเหตุการณ์ที่หาทางออกไม่ได้ ตนเคยเครียดถึงกับล้มหมดสติต่อหน้าเจ้าหน้าที่ จึงนำเรื่องราวไปโพสต์ในโซเชียล เผื่อว่าจะมีหน่วยงานไหนช่วยหาทางออกให้
ขณะที่เจ้าหน้าที่ อบต. เปิดเผยว่า หลังได้รับการร้องเรียนจากคุณป้า ทุกฝ่ายที่เกี่ยวข้องของ อบต. ไม่ได้นิ่งนอนใจ ได้ลงพื้นที่ตรวจสอบและพยามประสานให้ทั้งสองฝ่ายได้คุยกัน แต่สุดท้ายทั้งสองฝ่ายก็ยังไม่ได้มีการคุยกันแบบเป็นทางการจนถึงปัจจุบัน และทาง อบต. ก็ยังคงติดตามหาทางออกเรื่องนี้อย่างต่อเนื่อง เพราะมองแล้วเรื่องนี้อาจจะบานปลายได้ ทั้งสองฝ่ายมีสิทธิ์ที่จะใช้สิทธิ์ปกป้องตนเองตามที่กฏหมายกำหนด
จากเรื่องการที่ผู้เสียหายร้องเรียนมา อ้างว่ามีทั้งรีสอร์ตใกล้เคียง บางครั้งเวลามีการจัดงานก็จะเปิดเครื่องเสียงดัง ส่วนสนามกีฬาของเอกชนผู้มาใช้บริการบางครั้งส่งเสียงดังหรือเชียร์กันเสียงดังทำให้ผู้เสียหายไม่ได้พักผ่อน และตอนนี้ก็อยากจะให้ทางศูนย์ดำรงค์ธรรมจังหวัดลำปางหรือทางอำเภอเมืองลำปางช่วยมาเป็นตัวกลาง ให้ทั้งสองฝ่ายได้คุยกันในเรื่องข้อเท็จจริงทั้งหมด ปัญหาจะได้จบลง และให้ความเป็นธรรมกับทุกฝ่าย
ทั้งนี้ ทั้งสองฝ่ายต่างงัดคลิปพฤติกรรมของคู่กรณีมาให้ผู้สื่อข่าวดู โดยคลิปแรกเป็นคลิปของพนักงานสนาม ขี่ จยย. ไปสอบถามป้าถึงหน้าบ้านว่าใครเคาะสังกะสีที่บริเวณรั้ว ก่อนที่จะเกิดวิวาทะกันจนป้าใช้โทรโข่ง ต่อมาป้าได้นำเศษหินโยนใส่พนักงาน ก่อนที่จะมีการแจ้งให้ตำรวจมาไกล่เกลี่ย
อีกคลิปเป็นคลิปจากฝั่งป้า ที่หลานชายซึ่งเรียนอยู่ระดับมัธยมศึกษาทนเสียงดังไม่ไหว ต้องนำโทรโข่งไปบอกขอความกรุณาให้เบาเสียงลงหน่อย
ผู้ดูแลสนามกีฬาดังกล่าวได้นำผู้สื่อไปดูสระว่ายน้ำและสนามฟุตซอล ซึ่งมีผู้ประกอบการเช่าไปบริการ จะเห็นว่าช่วงถนนหน้าบ้านป้าที่ร้องและที่สนามมีความสูงต่างกันหลายเมตรอย่างเห็นได้ชัดเจน ทางสนามได้ทำการต่อเติมรั้วโดยนำเมทัลชีตมาเสริมให้สูงขึ้นเพื่อกันเสียง แต่ก็ทำแค่ช่วงเดียวไม่กี่เมตร
ผู้ดูแลสถานที่ เปิดเผยว่า ทางสนามพร้อมที่จะให้เจ้าหน้าที่ทุกภาคส่วนตรวจสอบ เพื่อจะได้จบปัญหาที่เกิดขึ้น เพราะว่าทางสนามก็ได้รับผลกระทบจากการที่ป้านำโทรโข่งมาด่าลูกค้า จนลูกค้าหลายคนรู้สึกหวาดกลัวและตกใจ การที่มีหน่วยงานมาเป็นคนกลางน่าจะเป็นทางออกที่ดีที่สุด เพราะตนเองก็ไม่เข้าใจความต้องการของป้าที่แท้จริงว่าต้องการอะไร แต่เพื่อความไม่ประมาท ทางสนามก็ได้ไปลงบันทึกประจำวันที่ สภ. เมืองลำปาง เพราะบางข้อความในโชลเชียลมีการข่มขู่ถึงขึ้นเอาชีวิต
เท่าที่ทราบทางเจ้านายของตนเคยเสนอจะทำการกั้นห้องกระจกเพื่อกันเสียงให้บ้านป้า แต่ป้าแกก็ไม่เอา เสนอให้มาทำงานนวดที่สนามโดยทางสนามจะทำห้องนวดให้แกก็ไม่เอาอีก ส่วนที่ป้าอ้างว่าได้รับผลกระทบนั้นคือเสียงเด็กว่ายน้ำ เสียงคุยกัน เสียงเชียร์ ส่วนเสียงจากเครื่องเสียงขอยืนยันว่าทุกวันนี้ทางสนามไม่ได้ใช้เครื่องขยายเสียง แต่ก็ยอมรับว่ามีบางวันที่อาจจะใช้ลำโพงแบบลากบ้าง ส่วนเรื่องเสียงดังของรีสอร์ตต้องไปถามป้า
ขณะที่ลูกสาวของป้าที่ร้องเรียน เปิดเผยว่า ใครไม่มาอยู่ตรงนี้ก็คงไม่รู้สึกว่าการที่ต้องทนเสียงรบกวนยาวนานมาร่วม 2 ปี มันทรมานมากแค่ไหน บางทีกลางวันเสียงรบกวนมาจากทางสนาม พอตอนค่ำรีสอร์ตจัดงานจนดึก ตนเป็นคนทำมาหากินเ ป็นชาวบ้านธรรมดา ไม่มีกำลังอำนาจจะไปทำอะไรใคร แต่เมื่อมองหน้าลูกและมองหน้าแม่แล้วต้องยอมลุกมาสู้ เพราะยังหวังจะได้รับความเป็นธรรม
ไม่มีคนไหนอยากจะทำแบบนี้ แม้กระทั่งลูกชายตน ตอนนั้นกลับมาจากโรงเรียนก็เหนื่อยมากแล้ว ยังมาเจอเสียงรบกวนจนเขาทนไม่ไหว หยิบโทรโข่งไปขอให้เขาหยุดและเบา ๆ เสียงหน่อย ซึ่งมันก็สุดจะทนแล้ว ที่น่ากลัวที่สุดวันนี้คือหมอนัดแม่ไปตรวจ พบว่าตอนแรกแม่วัดความดันสูงถึง 237 และต่อมาก็ลดลงเหลือ 159 สามเหตุมาจากเครียดเรื่องนี้สะสมมานาน
ขณะที่ศูนย์ดำรงค์ธรรมจังหวัดลำปางได้เตรียมทำหนังสือเชิญหน่วยงานที่เกี่ยวข้องทั้งหมดร วมถึงผู้ร้องและผู้ที่ถูกร้องเข้ามาหารือกัน เพื่อหาทางออกกรณีดังกล่าว ให้เกิดความเป็นธรรมกับทุกฝ่าย โดยจะกำหนดวันให้เร็วที่สุด