จากคดีคนหาย กลายเป็นประเด็นสาธารณะ “เอก กระจกเงา” ชี้ จุดเปลี่ยนสำคัญในการคลี่คลายคดี

นายเอกลักษณ์ หลุ่มชมแข  หัวหน้าศูนย์ข้อมูลคนหายจากมูลนิธิกระจกเงา  โพสต์ข้อความเกี่ยวกับคดีของ 2 พี่น้องชาวรัสเซีย โดยระบุว่า “ คดี 2 พี่น้องชาวรัสเซีย มีจุดเปลี่ยนสำคัญ จากคดีคนหายทั่วไป ที่แทบไม่มีใครรู้ กลายเป็นประเด็นสาธารณะ   เริ่มจากกลุ่มเฟซบุ๊กในพื้นที่ ช่วยกันแชร์ประกาศคนหาย จนเริ่มมีคนติดตาม เพจใหญ่และอินฟลูเอนเซอร์หลายเพจช่วยขยายต่อ สื่อกระแสหลักจึงลงพื้นที่ติดตามข่าวอย่างเข้มข้น

เมื่อคดีกลายเป็นที่สนใจ ทุกสรรพกำลังจึงเข้าสู่การค้นหาและติดตาม พบหน่วยงานตำรวจแทบทุกหน่วยลงพื้นที่ทำงานแบบ “ปล่อยม้า” ว่าใครจะลากตัวคนร้ายได้ก่อน  จึงมีการกั๊กข้อมูล หวงข้อมูล หรือกังวลว่าข้อมูลจะหลุดอยู่พอสมควร ซึ่งก็เข้าใจได้ แต่อีกด้านหนึ่ง ข้อดีคือทุกหน่วยใส่เกียร์กันเต็มกำลัง

มีมดงานคนหนึ่งที่ผมชื่นชม คือ ร้อยตำรวจโทเกรียงไกร แก้วพิภพ พนักงานสอบสวนเจ้าของคดีคนหาย ตั้งแต่วันแรกที่รับแจ้งความ

งานคนหาย พนักงานสอบสวนมีบทบาทสำคัญ ทั้งงานสอบสวน งานสืบสวน และการประสานหน่วยงานต่าง ๆ คดีนี้มีการดำเนินการตามขั้นตอนหลายเรื่อง รวมทั้งประสานงานกับมูลนิธิกระจกเงาเป็นอย่างดี

เมื่อลองเทียบกับคดีครอบครัวชาวไทย 3 คน ที่ตกเป็นเหยื่อของผู้ก่อเหตุรายเดียวกันเมื่อต้นเดือน จะเห็นความแตกต่างอย่างชัดเจน เพราะทั้ง 3 คนหายไปอย่างเงียบ ๆ แทบไม่มีการค้นหาหรือติดตามในวงกว้าง

อีกเรื่องที่น่าทึ่ง คือ การรวมตัวของอาสาสมัครชาวรัสเซียและชาวต่างชาติหลายคน ช่วยกันติดประกาศคนหายไว้ทั่วพื้นที่ เดินไปแทบทุกจุดก็จะเห็นประกาศ และยังช่วยกันออกค้นหาตามจุดต่าง ๆ ด้วย  รวมทั้งอาสาสมัครกู้ภัยของไทยจากหลายหน่วย ทั้งในพื้นที่และจังหวัดใกล้เคียง ที่ระดมกำลังช่วยกันอย่างเต็มที่

คดีนี้เริ่มต้นจาก “คนหาย” ก่อนที่เบาะแสต่าง ๆ จะค่อย ๆ ชี้ชัดว่าเป็นอาชญากรรม  เบาะแสสำคัญ ส่วนหนึ่งจาก ผู้นำในพื้นที่เฝ้าระวังผู้ก่อเหตุรายนี้มาตลอดหลังพ้นโทษ เพราะทราบว่ามีพฤติกรรมไม่ดี เมื่อเกิดเหตุขึ้น จึงพอประเมินได้ว่าใครบ้างที่ควรอยู่ในวงสืบสวน แน่นอนว่า การเฝ้าระวังไม่ได้หมายความว่าจะติดตามได้ตลอดเวลา แต่อย่างน้อย คนในพื้นที่ยังรู้ว่าใครเป็นบุคคลที่อาจเป็นภัยต่อผู้อื่น

วันก่อน ผมไปที่ห้องสายตรวจของโรงพักแห่งหนึ่ง ยืนอ่านป้ายเรื่อง “ทฤษฎีสามเหลี่ยมอาชญากรรม” และ “นาฬิกาอาชญากรรม”  ยิ่งมองคดีนี้ ก็ยิ่งเห็นองค์ประกอบครบทั้ง “ผู้ก่อเหตุ” “เหยื่อ” “โอกาส” และ “เวลา”

ผมกำลังไล่ดูประวัติของนายป๋อง พบว่าเขาใช้ชีวิตอยู่นอกเรือนจำในช่วงเดือนกุมภาพันธ์–ธันวาคม 2559, เดือนตุลาคม 2560–ตุลาคม 2561 และตั้งแต่วันที่ 5 กรกฎาคม 2569 จนถึงวันที่ถูกจับกุม กำลังตรวจสอบต่อว่า ในช่วงเวลาที่เขาอยู่นอกเรือนจำนั้น มีคดีคนหายที่อาจเกี่ยวข้องอีกหรือไม่